همهی ما در زندگی رازی ناگفتنی داریم؛
تاسفی چارهناپذير...
رويايی دست نيافتنی...
و عشقی فراموش نشدنی!

بایدخودم رابگذارم کنارِ خودمو پیادهرو راتا آخرین سنگفرششانه به شانه راه برویم...غروبی آرامبرای یک تنهایی دونفره!+امشب خیلی از حرفایی که انتظارشو نداشت گفتم. حرفایی که دو سالی میشه توی گلوم گیر کرده.